Instituut EszenzZ
 

Omarm dat wat verschijnt

8135omarmdatwatverschijnt1495791548.jpg

Ons denken wenst altijd de fijne kant van de dualiteit waarin we leven. Het wil zich altijd goed voelen. Het liefst geen enkele vorm van pijn ervaren. Het wil geluk, plezier, blijdschap en vreugde. Daar is niets mis mee. Tenzij dat zelfde denken zich gaat inspannen om de andere kant van de dualiteit te gaan ontlopen, verbergen, ontkennen, bestrijden of vermijden. Het denken zegt dan dat maar een kant van de medaille mag bestaan en de andere kant niet.

Dat is onmogelijk. Een bladzijde van een boek heeft een voorkant omdat er een achterkant bestaat. Het een bestaat niet zonder de ander. En zo gaat dat werkelijk met alles. Als we een kant gaan ontkennen krijgen we herhalingen van de andere kant op ons bord. Het leven is eenheid. Het leven is alles dat er is en daarom bestaat het uit allebei.

We gaan dus één kant van het leven ontkennen en het leven accepteert dat niet. Die zegt 'hallo, ik ben allebei hoor', en wil graag dat jij dat ook zo ziet. Omdat je het leven zelf bent. Zoniet, dan krijg je de vervelende dingen telkens opnieuw gepresenteerd in de vorm van situaties. Je trekt de 'verkeerde' personen aan. Of je blijft maar telkens dezelfde nare gevoelens behouden die het denken niet wil hebben.

Wanneer we dit eenmaal echt doorzien, omarmen we de beide kanten van het bestaan. Dat omarmen is onvoorwaardelijke liefde. Je sluit namelijk niets uit. En natuurlijk zijn die gevoelens niet fijn. Maar je laat ze er zijn. Als een innerlijk kind dat pijn heeft en gehoord wil worden. Dat een oor nodig heeft. Een warme blik, een strelende hand, een zachte stem.

Jij bent de moeder en de vader voor je innerlijke pijn. Luister naar jouw innerlijke kinderen die door jou gehoord en gezien willen worden. Wuif niets weg. Doe niet je best er zo snel mogelijk vanaf te komen. Geef het je attentie, geef het je hart. 

Is het kind verdrietig? Huil. 
Is het kind boos? Uit het op kussens of middels taal in het luchtledige. 
Is het kind onrustig? Spring, schudt en dans. 
Is het kind angstig? Voel de angst en laat het lichaam trillen als het wil. 

Het zijn innerlijke buien. Kijk ernaar en laat het regenen. 

Later schijnt de zon wel weer.

Uit het boek Zijnspiraties.

 Terug
Geplaatst: 30-10-2017 11:46:55

Reacties

Super mooi en herkenbaar !
Ik wil me graag goed voelen heb ergens zelfs de overtuiging dat ik me goed MOET ( gevoed door films, Facebook, mensen )
Al het andere, pijn, verdriet , teleurstelling het mag niet , het MOET vermeden worden en als het er is zo snel mogelijk worden opgelost of bedekt worden met iets anders...
En al ben ik me er van bewust ( een eerste stap ) het lukt nog niet altijd dat kind er echt te laten zijn , het te laten huilen tot de tranen op zijn , het te laten schreeuwen of slaan op een kussen ( want boos zijn mag toch niet )
Ik merk dat ik vol opvattingen en gedachten patronen zit over hoe ik zou moeten zijn , voelen en leven. Aangeleerd maar nu bewust aan het afleren . Meer ervaren , voelen en zijn in het moment, proberen en kijken wat er gebeurd als ik niet meer mee ga in oude gedachten patronen en verwachtingen maar ga zitten en luisteren naar dat onbevangen mooie inspirerende kind in mij , naar alles wat ze te zeggen heeft leuk en minder leuk, makkelijk en moeilijk of zelfs pijnlijk .
Bewustwording , vertragen , aandacht , mildheid en empathie zijn hierbij nodig, want ik ontdek dat ik vaak heel hard, afstraffend en afkeurend ben naar mezelf , naar dat kind in mij . Waardoor ik verkramp, letterlijk pijn heb in spieren en zo vaak moe ben. Logisch zie ik nu; er voedt een strijd in mij en dat slurpt energie, maar tegelijk heb ik hoop dat het kind en ik er wel gaan komen, het heeft alleen wat tijd , ruimte en vooral heel veel liefde nodig

Hilda25-04-2019 12:23

Hilda | 25-04-2019 12:23

Super mooi en herkenbaar !
Ik wil me graag goed voelen heb ergens zelfs de overtuiging dat ik me goed MOET ( gevoed door films, Facebook, mensen )
Al het andere, pijn, verdriet , teleurstelling het mag niet , het MOET vermeden worden en als het er is zo snel mogelijk worden opgelost of bedekt worden met iets anders...
En al ben ik me er van bewust ( een eerste stap ) het lukt nog niet altijd dat kind er echt te laten zijn , het te laten huilen tot de tranen op zijn , het te laten schreeuwen of slaan op een kussen ( want boos zijn mag toch niet )
Ik merk dat ik vol opvattingen en gedachten patronen zit over hoe ik zou moeten zijn , voelen en leven. Aangeleerd maar nu bewust aan het afleren . Meer ervaren , voelen en zijn in het moment, proberen en kijken wat er gebeurd als ik niet meer mee ga in oude gedachten patronen en verwachtingen maar ga zitten en luisteren naar dat onbevangen mooie inspirerende kind in mij , naar alles wat ze te zeggen heeft leuk en minder leuk, makkelijk en moeilijk of zelfs pijnlijk .
Bewustwording , vertragen , aandacht , mildheid en empathie zijn hierbij nodig, want ik ontdek dat ik vaak heel hard, afstraffend en afkeurend ben naar mezelf , naar dat kind in mij . Waardoor ik verkramp, letterlijk pijn heb in spieren en zo vaak moe ben. Logisch zie ik nu; er voedt een strijd in mij en dat slurpt energie, maar tegelijk heb ik hoop dat het kind en ik er wel gaan komen, het heeft alleen wat tijd , ruimte en vooral heel veel liefde nodig

Super mooi en herkenbaar !
Ik wil me graag goed voelen heb ergens zelfs de overtuiging dat ik me goed MOET ( gevoed door films, Facebook, mensen )
Al het andere, pijn, verdriet , teleurstelling het mag niet , het MOET vermeden worden en als het er is zo snel mogelijk worden opgelost of bedekt worden met iets anders...
En al ben ik me er van bewust ( een eerste stap ) het lukt nog niet altijd dat kind er echt te laten zijn , het te laten huilen tot de tranen op zijn , het te laten schreeuwen of slaan op een kussen ( want boos zijn mag toch niet )
Ik merk dat ik vol opvattingen en gedachten patronen zit over hoe ik zou moeten zijn , voelen en leven. Aangeleerd maar nu bewust aan het afleren . Meer ervaren , voelen en zijn in het moment, proberen en kijken wat er gebeurd als ik niet meer mee ga in oude gedachten patronen en verwachtingen maar ga zitten en luisteren naar dat onbevangen mooie inspirerende kind in mij , naar alles wat ze te zeggen heeft leuk en minder leuk, makkelijk en moeilijk of zelfs pijnlijk .
Bewustwording , vertragen , aandacht , mildheid en empathie zijn hierbij nodig, want ik ontdek dat ik vaak heel hard, afstraffend en afkeurend ben naar mezelf , naar dat kind in mij . Waardoor ik verkramp, letterlijk pijn heb in spieren en zo vaak moe ben. Logisch zie ik nu; er voedt een strijd in mij en dat slurpt energie, maar tegelijk heb ik hoop dat het kind en ik er wel gaan komen, het heeft alleen wat tijd , ruimte en vooral heel veel liefde nodig

Hilda25-04-2019 12:10

Hilda | 25-04-2019 12:10

Super mooi en herkenbaar !
Ik wil me graag goed voelen heb ergens zelfs de overtuiging dat ik me goed MOET ( gevoed door films, Facebook, mensen )
Al het andere, pijn, verdriet , teleurstelling het mag niet , het MOET vermeden worden en als het er is zo snel mogelijk worden opgelost of bedekt worden met iets anders...
En al ben ik me er van bewust ( een eerste stap ) het lukt nog niet altijd dat kind er echt te laten zijn , het te laten huilen tot de tranen op zijn , het te laten schreeuwen of slaan op een kussen ( want boos zijn mag toch niet )
Ik merk dat ik vol opvattingen en gedachten patronen zit over hoe ik zou moeten zijn , voelen en leven. Aangeleerd maar nu bewust aan het afleren . Meer ervaren , voelen en zijn in het moment, proberen en kijken wat er gebeurd als ik niet meer mee ga in oude gedachten patronen en verwachtingen maar ga zitten en luisteren naar dat onbevangen mooie inspirerende kind in mij , naar alles wat ze te zeggen heeft leuk en minder leuk, makkelijk en moeilijk of zelfs pijnlijk .
Bewustwording , vertragen , aandacht , mildheid en empathie zijn hierbij nodig, want ik ontdek dat ik vaak heel hard, afstraffend en afkeurend ben naar mezelf , naar dat kind in mij . Waardoor ik verkramp, letterlijk pijn heb in spieren en zo vaak moe ben. Logisch zie ik nu; er voedt een strijd in mij en dat slurpt energie, maar tegelijk heb ik hoop dat het kind en ik er wel gaan komen, het heeft alleen wat tijd , ruimte en vooral heel veel liefde nodig

Reactieformulier